Het jachtseizoen is weer geopend

Nu.nl kopt op 4 juni 2015 ‘Groot onderzoek FIOD en fiscus naar zwartspaarders’. De FIOD heeft bekend gemaakt dat ze de gegevens die zij heeft verzameld over credit- en bankkaart opnames van buitenlandse bankrekeningen, heeft overgedragen aan de belastingdienst. Uiteraard meldt de FIOD dat ze de gegevens heeft gefilterd voor bekende buitenlandse bezoekers maar er zouden dan nog 1000 Nederlandse kaarthouders over blijven. Je kunt je afvragen in hoeverre het bericht van de Belastingdienst stoere oorlogstaal is. Door op deze wijze het nieuws op te zoeken worden mensen de stuipen op het lijf gejaagd en op die manier tot inkeer gebracht. In de afgelopen jaren is gebleken dat deze tactiek werkt. In eerdere jaren zijn op deze manier, dreigementen al dan niet gecombineerd met fiscale amnestie-regelingen vele miljoenen op gehaald.
Aan de andere kant kun je je afvragen hoe reëel de dreiging is. Feit is evenwel dat de FIOD toegang heeft tot dit soort gegevens en dat ze door slimme datatoepassingen, ook op de andere gegevensbronnen die tot haar beschikking staan, het vuurtje steeds hoger op weet te stoken. Vooropgesteld dat het in de huidige tijd niet handig is om buitenlandse tegoeden niet aan te geven, blijkt uit de stelling van de FIOD dat men angstig veel weet. Wie waar verblijft en op welk moment ligt globaal vast in ANPR gegevens, GSM-data en nog veel meer (elektronische) data die we al dan niet vrijwillig ter beschikking stellen. Die data is toegankelijk als er sprake is van een misdrijf. Laten we daarbij wel wezen, belastingontduiking staat te boek als een misdrijf. Hoewel de verschillende misdrijven (doodslag, mishandeling, ik noem maar een paar ernstige zaken) niet te vergelijken zijn, is de straf voor belastingontduiking ongeëvenaard streng te noemen.
Welke conclusies getrokken kunnen worden aan de geregistreerde tijd, plaats en veronderstelde aanwezigheid van iemand op een plaats waar op dat moment een bankopname plaatsvindt is nog maar de vraag. Dat een belastingplichtige een uitdaging heeft als zijn opname met een kaart van een onbekende bankrekening ook nog gefilmd is, is helder. De grote vraag is of BIG-Borther nog enigszins in toom gehouden kan worden met de privacy-wetgeving. Hoe wel dat onvoorstelbaar lijkt is uit de KB-lux affaire naar voren gekomen dat een echtpaar met namen gelijk aan een ongehuwd samenlevend stel toch behoorlijk in de problemen kan komen als de personen verwisseld worden.
Kan de ellende nog voorkomen worden? Dat is natuurlijk de vraag van elke belastingplichtige die vergeten is om buitenlandse tegoeden in zijn aangifte op te nemen. Zeker is dat het net steeds strakker wordt aangehaald. Nagenoeg alle grote Zwitserse banken liggen aan het infuus van de VS. Uit de publicaties van de Zwitserse overheid waarin ze mensen, volgens zeggen van die overheid, gelegenheid biedt om zich te verweren tegen de rechtshulp verzoeken, blijkt dat ook het Zwitserse bankgeheim niet langer bestand is tegen de druk van het buitenland. Als het geld nog niet uit Zwitserland weg is, dan ben je eigenlijk al te laat.
De ellende is nog wel te beperken. Dat kan door nog in te keren voordat de fiscus op de stoep staat of de vragenbrief van de fiscus over eventuele buitenlandse tegoeden op de mat ligt. Boetes worden bij een tijdige inkeer sterk beperkt. Met een goede vastlegging van de omstandigheden en nog afhankelijk van de vraag hoe en wanneer het vermogen bijeen is gebracht kan de boete nader worden bestreden.
De belasting zal echter betaald moeten worden en dat kan met de ook al stevige rente die de belastingdienst in rekening brengt flink op lopen. Door vele zwartspaarders zal dit als een boete worden ervaren. Wellicht is het een troost voor hen om te weten dat het Europese Hof voor de Rechten van de Mens en het Hof van Justitie steeds meer die kant op neigen. Belasting is een onvrijwillige bijdrage aan de schatkist, waar geen tegenprestatie tegenover staat en waar de heffende overheid om die reden zeer zorgvuldig mee om heeft te gaan. Het is maar dat u het weet.